Jakie oblicze dziś przed nami maluje polska wieś? Czy dalej emanuje sielską i anielską atmosferą, czy może wtargnęła się do niej bezduszna nowoczesność?

Aby nie trąciło z nas pewne zakłamanie trzeba przyznać, iż tak i nie. Tak gdyż wciąż gości nas naturalnością, klimatem czystym i przejrzystym, na wsi polskiej rzycie toczy się w zupełnie innym tempie, spokojny rytm każdego dnia wytycza kolejne cele przed wiejską ludnością. Jednakże wieś XXI wielu, to wieś nowoczesnego spojrzenia, dążąca do rozwoju gospodarczego i kulturalnego. Dziś na wsi stawia się przede wszystkim na agroturystykę, a także na uprawę oraz hodowlę wyspecjalizowaną w danej dziedzinie (np. hodowla trzody chlewnej, uprawa buraka cukrowego). Większość gospodarstw rolnych wyposażona jest w najnowszej generacji maszyny i urządzenia rozliczne, często wieś to zelektronizowana machina, która od tej za czasów chłopa Boryny różni się praktycznie w każdym aspekcie. Polska wieś uczy się od najlepszych zachowując przy tym swe tradycyjne obyczaje i tradycję.

Wielkopolska kraina geograficzna o wyjątkowo bogatej architekturze, słynąca z pięknych miast, wartych zobaczenia miejsc oraz wyjątkowo unikalnych zabytków.

Zwiedzając Wielkopolskę na naszym szlaku turysty nie może zabraknąć takich miast jak Gniezno (pierwsza stolica Polski), Poznań, ale także nieco mniej znanych zakątków jak Wasów, czy też Kurnik. Będąc w tych okolicach przede wszystkim zwróćmy uwagę na neogotycki pałac w Wąsowi, znany także pod nazwą Zamek Hartów (wzniesiony w latach 1870-1872), wielkie średniowieczne zamczysko robi niesamowite wrażenie na każdym, kto zechce przekroczyć jego mury. Kolejny cudowny zabytek to Zamek w Kurniku zbudowany już w XIV wieku, w tym wyjątkowym miejscu nacechowanym stylem angielskim niegdyś rodziła się polskość. Jeśli wielkopolska to Gniezno oraz Poznań a w raz z nimi zachwycające zabytki, bajkowe deptaki wokół niepowtarzalnych rynków, kamieniczki, kościoły oraz mnóstwo innych godnych polecenia miejsc.

Jeśli jednak zachwyca nas bardziej bliskość natury oraz relikwie przeszłości zamknięte w jednym miejscu poleca się Poznańską Palmiarnię, a także Poznańskie Muzeum Archeologiczne.

Niewielka wieś słynąca z drewnianych chat, zabawek a także silnego charakteru oraz dążenia do rozwoju gospodarczego mieszkańców. Takim motorem napędowym tychże okolic praktycznie od zarania dziejów był ks. Wacław Bliziński, to właśnie dzięki niemu otwierano szkoły takie jak Szkołę Rolniczo - Handlową i piekarnię (1913), Szkołę Zawodową Żeńską (1927), budowano łaźnie ludowe, tworzono kursy samokształcenia, a także organizacje pomocy medycznej. W czasach I wojny światowym głównie w Liskowie pomagano uciekinierom z okolic Kalisza dotkniętym tragedią wojenną. Lisków dziś to wyjątkowo warte zobaczenia zabytki, przede wszystkim neogotycki kościół z 1899r., zabytkowe gimnazjum oraz młyn i cegielnię. Mało, kto wie, iż to właśnie w Liskowie otworzono jedną pierwszych kas pożyczkowo-oszczędnościowych, a dokładnie mówiąc „Kasę Drobnego Kredytu” (rok 1904), dziś na wzór tej spółdzielni oszczędnościowej otwierani się instytucję typu „Kasa Szewczyka”.

Z wszelkich zapisków historycznym wieś Lisków była już znana pod swą nazwą od roku 1293, władał nią sam arcybiskup gnieźnieński aż do końca drugiej połowy XVI wieku. Do roku 1773 głównymi zarządcami owych terenów byli zakonnicy jezuici, a następnie znamienite rodziny ziemiańskie. Lisków to wieś o bogatym dziedzictwie kulturowym, zewsząd rodzima tożsamość kształtująca się z okolicznych zabytków takich jak kościoły, między innymi z 1754r. pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Pocieszycielki , chłopskie chaty, cmentarz, pomniki, izba pamięci oraz muzeum. Takim dobrem duchem i propagatorem wsi Lisków był ksiądz Wacław Bliziński, to za jego przyczyna wieś zawdzięcza rozwój zarówno w zakresie oświatowym, wytwórczej (m.in. powstanie lisowskiej fabryki zabawek, cegielni oraz młynu parowego), jak i spółdzielczym (rok 1902 – założenie spółdzielni pod nazwą Spółka Rolniczo-Handlowa „Gospodarz”).